Sarkomy

Sarkomy

Sarkomy to rzadka grupa nowotworów, które powstają w tkankach miękkich, takich jak mięśnie, tkanka tłuszczowa, tkanka łączna lub nerwy oraz w kościach. U dorosłych stanowią mniej niż 1% wszystkich nowotworów. Chociaż jest to bardzo zróżnicowana grupa diagnoz, łączy je podobne podejście do leczenia.

Do najczęstszych mięsaków tkanek miękkich u dorosłych należą liposarcoma, mięsak błony maziowej, mięsak gładkokomórkowy lub nowotwory wywodzące się z tkanek nerwowych. Rzadziej występują mięsaki kości, takie jak osteosarcoma, mięsak Ewinga lub chondrosarcoma.

Kto najczęściej choruje?

Sarkomy mogą dotykać zarówno dzieci, jak i dorosłych. U dorosłych pojawiają się zazwyczaj w średnim i starszym wieku, jednak niektóre typy dotykają również młodszych pacjentów.

Nowotwory często pozostają długo niewykryte. Objawiają się na przykład stopniowo powiększającym się guzem, bólem lub ograniczeniem ruchomości w dotkniętym obszarze. Dlatego ważne jest, aby jak najszybciej zbadać wszelkie podejrzane zmiany.

Jak leczy się sarkomy?

Leczenie sarkomów jest zazwyczaj łączone i może obejmować:

  • chirurgiczne usunięcie guza,
  • radioterapię (napromieniowanie),
  • chemioterapię, w zależności od rodzaju sarkomu.

Celem jest jak najskuteczniejsze usunięcie guza przy jednoczesnym zachowaniu funkcji dotkniętej części ciała, na przykład kończyny.

Radioterapia może być częścią leczenia przed operacją w celu zmniejszenia guza, po operacji w celu zmniejszenia ryzyka nawrotu choroby lub jako główne leczenie, gdy zabieg chirurgiczny nie jest możliwy.

Dlaczego warto wybrać terapię protonową?

Sarkomy mogą znajdować się w pobliżu ważnych struktur, takich jak nerwy, naczynia krwionośne, jelita, nerki lub narządy miednicy. Właśnie w takich sytuacjach ważną rolę odgrywa delikatne i precyzyjne napromieniowanie.

Zalety terapii protonowej:

  • umożliwia podanie wysokiej dawki promieniowania niezbędnej w przypadku niektórych rodzajów sarkomów,
  • chroni otaczające zdrowe tkanki i narządy,
  • zmniejsza ryzyko powikłań i późnych następstw,
  • umożliwia ponowne napromieniowanie w przypadku nawrotu choroby.

Terapia protonowa jest często rozważana w przypadku mięsaków w trudnych lokalizacjach, na przykład w okolicy przestrzeni zaotrzewnowej (tylnej części brzucha), miednicy, głowy i szyi, w przypadku nowotworów w pobliżu kręgosłupa i struktur nerwowych.

Komu można zalecić terapię protonową?

  • w przypadku nowotworów położonych w pobliżu wrażliwych narządów (np. jelita cienkiego, nerek lub struktur nerwowych),
  • w przypadku pacjentów, u których nie można było całkowicie usunąć guza operacyjnie lub istnieje większe ryzyko jego nawrotu,
  • jeśli do leczenia konieczne jest podanie większej dawki promieniowania,
  • w przypadku nowotworów, których nie można bezpiecznie operować.
  • w przypadku nawrotu choroby, gdy konieczne jest ponowne napromieniowanie tego samego obszaru.